Minął
już pewien czas od opublikowania ostatniego posta. Kto chciał
porównał prezentowane teksty i dokonał ich analizy. Dzisiaj my
pozwolimy sobie przedstawić Państwu swoje uwagi, które niezbicie
potwierdzają wcześniejszą tezę.
Odpowiedź
na interesujący nas temat: „Kiedy powstała Biblioteka
Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego”,
zawarta jest w pierwszym zdaniu materiału Z. Ziembińskiego. Historia
biblioteki została przedstawiona w następujących słowach: „(…)
Obecna biblioteka Min. W. R. i O. P. powstała przedewszystkiem z
książek zakupywanych dla prac organizacyjnych i programowych,
prowadzonych od chwili powstania Departamentu Oświecenia następnie
Ministerstwa. (…)”.
Widzimy, że nie jest to artykuł
naukowy, tylko zwięzła, ale wyczerpująca informacja o aktualnym
stanie biblioteki zamieszczona w dziale „Kronika”, naukowego
czasopisma „Przegląd Biblioteczny”.Z tego tekstu dowiadujemy się również, że jego autor był urzędnikiem ministerstwa, od 1922 roku kierownikiem biblioteki, członkiem
Komisji Pedagogicznej, redaktorem Szkoły Powszechnej, członkiem
Komisji do Oceny Książek do Czytania dla Młodz. Szkolnej.
Fragmenty zacytowanego powyżej zdania odnajdujemy w zamieszczonym wcześniej poście dotyczącym tekstów „internetowych”, ale o
dziwo prowadzą one do błędnych wniosków.
Oto,
jak my odczytujemy to zdanie:
1. „Obecna biblioteka”, czyli ta
opisywana przez Ziembińskiego na przełomie 1927/28 roku (jest to
czas powstania i publikacji materiału). Zwrot ten sugeruje jednak,
że wcześniej były „inne biblioteki”, może inaczej
zorganizowane, pełniące inne zadania (o czym dalej);
2. „powstała
przedewszystkiem z książek zakupywanych”, czyli był jakiś
budżet, realizowany według jakiegoś planu – zapotrzebowania,
ktoś te zakupy musiał robić, zakupione książki dostarczyć
zamawiającym, rozliczyć się z pieniędzy (mamy zatem do czynienia
z planowym: gromadzeniem, udostępnianiem, inwentaryzacją, osobą
tym się zajmującą);
3. w dalszym ciągu zdania dowiadujemy się
komu zamawiano i po co? - „dla prac organizacyjnych i programowych,
prowadzonych” w Departamencie Oświecenia, a następnie
Ministerstwie. Mamy tu do czynienia ze „slangowym” określeniem
Departamentu Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
przekształconego „następnie” w Ministerstwo Wyznań Religijnych
i Oświecenia Publicznego (określenie takie nie dziwi, autor był
wieloletnim urzędnikiem Ministerstwa); Obie te instytucje prowadziły
(m. in.) prace (w tekście jest użyte słowo „prace” i nie jest
to skrót od słowa pracownicy – urzędnicy) organizacyjne związane
z utworzeniem polskiej administracji oświatowej (wszystkich szczebli
od centralnego w dół), której zadaniem było przejęcie
szkolnictwa z rąk okupantów, zarządzanie budżetem,
przygotowywanie i realizowanie polskiego prawa oświatowego, w tym
programów szkolnych oraz podręczników. Dbały o rozwój naukowy
dyscyplin związanych z pedagogiką (szkolnictwem) oraz kształcenie
i doskonalenie nauczycieli. Liczba etatowych pracowników,
szczególnie w początkowym okresie, nie była duża, dlatego od
początku utworzono Rady Departamentowe w skład, których powołano
wybitnych obywateli wspierających swoją wiedzą i doświadczeniem
poczynania urzędów.
4. Ostatnie pytanie: od kiedy kupowano książki
jako narzędzie pracy i organizowano bibliotekę? - „ od chwili
powstania Departamentu Oświecenia a następnie Ministerstwa”. To
znaczy od kiedy? Odpowiedź znajdziemy we wspomnianej w poprzednich
postach pracy dra Kazimierza Konarskiego „ Dzieje szkolnictwa w b.
Królestwie Kongresowem 1915 – 1918”, s. [255]-259. Czytamy: (…)
„Departament Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego został
ustanowiony na posiedzeniu Wydziału Wykonawczego Tymczasowej Rady
Stanu z dn. 23 stycznia 1917r. (…) Dnia 7 grudnia 1917 r.
Departament został przemianowany na Ministerstwo Wyznań Religijnych
i Oświecenia Publicznego (…) Jeszcze przed końcem tegoż roku
1917 przeprowadzona została zasadnicza reorganizacja
Ministerstwa.(…) Organizacja ta wyrażała się w następującym
schemacie(…) Minister. Podsekretarz Stanu. A. Sekretariat
Generalny: a) Kancelarja, b) Bibljoteka.” (...) [cytujemy tylko
interesujący nas fragment, książka dostępna w czytelni PBW].
Praca wydana przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia
Publicznego ukazała się w 1923 roku. Była pewnie znana P.
Ziembińskiemu i znajdowała się z pewnością w zbiorach
biblioteki. Może dlatego część historyczną potraktował jednym
zdaniem?
Krótko mówiąc, 7 grudnia 1917 roku, te książki kupowane w celu
realizacji zadań merytorycznych Departamentu, w schemacie
Ministerstwa noszą nazwę „Biblioteka” i podlegają Sekretarzowi
Generalnemu (którym był w tym czasie Kazimierz Konarski [s. 260]).
W późniejszych latach biblioteka zmienia swoje miejsce w strukturze
organizacyjnej Ministerstwa modyfikując swoje zadania, grupy
użytkowników, zmieniając lokalizację. Otrzymuje kolejne
regulaminy i statuty.
Ale o tym najlepiej przeczytać we wspomnianej już pracy Jolanty Dzieniakowskiej pt. „Biblioteka
Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
(1917-1939).
Tak jak obiecaliśmy prezentujemy Państwu oryginalny tekst, na podstawie którego powstały omawiane w poprzednim poście materiały "internetowe". Wstrzymamy się chwilowo od komentarzy. Materiał autorstwa Z. Ziembińskiego jest opublikowany w "Przeglądzie Bibliotecznym" roczniku II, zeszycie 2 z 1928 roku w dziale Kronika, na stronach 167-169.
Poniżej prezentujemy powiększony tekst. Oryginał dostępny w czytelni Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej przy ulicy Gocławskiej 4.
Jak
wynika z prezentowanych w poprzednim poście materiałów uznanie
roku 1917-go, jako daty utworzenia biblioteki MWRiOP wydaje się
bezsporne, tymczasem ... internetowe źródła informacji podają rok
1921, a nawet 1922. Spróbowaliśmy dociec dlaczego.
I tak: w Wikipedii (to nasze
podstawowe - podręczne źródło wiedzy) w haśle „Biblioteki pedagogiczne” na interesujący nas temat czytamy: „(...)
Biblioteka Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
w Warszawie powstała w 1921 r. Książki kupowane dla urzędników
Departamentu Oświecenia i Ministerstwo WRiOP dały początek
księgozbiorowi tej biblioteki. Działalność jej regulował statut
i regulamin. Biblioteką zarządzał kierownik, który miał do
pomocy od 1 do 3 osób. Od 1937 (zgodnie z porozumieniem pomiędzy
biblioteką a warszawskim kuratorium) Biblioteka Ministerstwa WRiOP
pełniła funkcję centralnej biblioteki pedagogicznej. W roku
szkolnym 1936/37 zbiory biblioteki liczyły 22.535 wol. (...)”.
Brak
odsyłacza uniemożliwia jednoznaczne określenie źródła
informacji. Autorzy hasła na końcu zamieścili bibliografię, w
której m. in. odnajdujemy dostępną w internecie pracę Elżbiety
Mikulskiej-Piotrowskiej pt.: Biblioteki
pedagogiczne Kuratoriów Okręgów Szkolnych w Polsce w okresie
międzywojennym.
Pracę, która dzięki publikacji w wersji internetowej odbiła się
(w naszym odczuciu) głębokim echem w środowisku i wzbudziła
interesującą dyskusję naukowo merytoryczną, której ślady
odnaleźć można na łamach Elektronicznej Biblioteki Pedagogicznej SBP. W omawianej pracy, na stronie 23 w rozdziale III w podrozdziale
1. Powołanie biblioteki, czytamy: „Ministerstwo
WRiOP powołało w 1921 r. Komisję Pedagogiczną, instytucję mającą
na celu „rozwijanie twórczości naukowej w dziedzinie pedagogiki”.
Prawdopodobnie, gdyż artykuł podający tę wiadomość nie wyjaśnia
dokładnie, zainicjowała ona założenie biblioteki pedagogicznej,
rozumiejąc potrzebę istnienia tego typu placówki. Biblioteka
Ministerstwa rozpoczęła swoją działalność w 1922 r., opierając
się początkowo na książkach zakupywanych do prac organizacyjnych
i programowych prowadzonych przez urzędników Departamentu
Oświecenia, a następnie Ministerstwa.
Placówka
posiadała zarówno statut jak i regulamin, które czyniły z niej
warsztat pracy naukowej „poddany wpływom Komisji Pedagogicznej”,
jednakże żadne ze źródeł nie zawiera tych dokumentów”.
Fragment
ten tak skomentowała Jolanta Dzieniakowska (wówczas dr IBiD AŚ w
Kielcach) w tekście zamieszczonym na łamach EBP SBP (zamieszczam
fragment, zachęcam do przeczytania całości tekstu, jak i innych):
„(…) Tymczasem Biblioteka MWRiOP powstała w 1917 r., w 1922otrzymała
nowy statut i regulamin, kolejny w 1929. Został on uzupełniony w
następnym roku. Znane są daty przenosin placówki do nowych
pomieszczeń, nazwiska personelu bibliotecznego, istnieją też -
choć nie z całego dwudziestolecia - wykazy zakupionych i
skatalogowanych książek oraz czasopism prenumerowanych przez
Bibliotekę w poszczególnych latach (...)”.
Prezentujemy
Państwu te uwagi, ponieważ jesteśmy całkowicie zaskoczeni
zignorowaniem ich przez autorów hasła do Wikipedii (!). Ze
względu na prezentowane rozbieżności spróbujemy ustalić ich
przyczynę. Szczęśliwie Elżbieta Mikulska-Piotrowska posługuje
się w swojej pracy odsyłaczami i można samemu dotrzeć do źródła,
z którego zaczerpnęła tę wiedzę (wyciągnęła wnioski). Udało
się nam do niego dotrzeć, ale o tym w następnym poście.
Przepraszamy
za brak szybkiej odpowiedzi, ale pytanie umieszczone w komentarzu
trochę nas zaskoczyło. Przygotowując odpowiedź uświadomiliśmy
sobie, jak ważne jest uważne i krytyczne stosowanie cytatów,
przejmowanie cudzych myśli, poglądów i wszelkich informacji.
Niedociągnięcia w tej materii mogą doprowadzić do sporych
nieporozumień, jak to ma miejsce w naszym przypadku.
Z
posiadanych przez naszą Bibliotekę (Pedagogiczną Bibliotekę
Wojewódzką im. Komisji Edukacji Narodowej w Warszawie) drukowanych
źródeł wiedzy (książek i czasopism) wynika jasno, że biblioteka
w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
powstała w 1917 roku (Encyklopedia współczesnego
bibliotekarstwa polskiego, Wrocław, 1976, s. 67. Hasło:
biblioteki pedagogiczne).
Za
datę jej utworzenia przyjęliśmy dzień „przemianowania”
Departamentu WRiOP w Ministerstwo WRiOP, którego projekt organizacji
przygotowany dla Ministra Antoniego Ponikowskiego, z jego „poprawkami
własnoręcznemi (…) uwzględnionemi w niniejszym tekście”
znajdujemy w pracy pt.: „Dzieje Szkolnictwa w b. Królestwie
Kongresowem 1915-1918”, (Kraków, 1923, s. 256). W tym okresie w
Ministerstwie funkcjonował Sekretariat Generalny, a w jego ramach:
a) Kancelaria, b) Biblioteka. Autorami w/w publikacji są w
kolejności omawiania: Emilia Białkowska i Kazimierz Konarski, byli
pracownicy ministerstwa (pracowali w różnych latach, różnie się
nazywało), mający swobodny dostęp do oryginalnych źródeł i
informacji związanych z tematem urzędu i całej oświaty (więcej
informacji o autorach podamy w oddzielnych postach).
Za
wiarygodnością źródeł przemawiają też wydawcy: w pierwszym
wypadku Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, w
drugim Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
Ostateczne
potwierdzenie naszych ustaleń odnaleźliśmy w artykule
monograficznym autorstwa Jolanty Dzieniakowskiej, z Instytutu
Bibliotekoznawstwa i Dziennikarstwa Akademii Świętokrzyskiej w
Kielcach, pt. „ Biblioteka Ministerstwa Wyznań Religijnych i
Oświecenia Publicznego (1917-1939)” opublikowanym w Rocznikach
Bibliotecznych z 2007 roku na stronach 145-167.
Jak wynika z
prezentowanych materiałów, o ile co do dnia i miesiąca można by
było jeszcze dyskutować, to uznanie roku 1917-go, jako daty
utworzenia biblioteki w MWRiOP wydaje się bezsporne, tymczasem ...
internetowe źródła informacji podają rok 1921, a nawet 1922.
Zbliżająca
się, setna rocznica odzyskania przez Polskę Niepodległości,
uruchomiła lawinę dyskusji, refleksji i wspomnień dotyczących
wydarzeń oraz ludzi tamtego okresu. Mówi się o politykach, nurtach
politycznych, Kościele, wojsku, bitwach, dowódcach…, nic
natomiast nie słychać o szkolnictwie. A tymczasem, to właśnie
szkoły (i sądy) były instytucjami wyznaczającymi faktyczny stan
„posiadania” tworzącej się Rzeczypospolitej. O tym właśnie
będzie nasz blog, do którego współtworzenia zapraszamy wszystkich
chętnych.
A
teraz najważniejsze: data 7 grudnia 2017 roku nie jest datą
przypadkową dla uruchomienia naszego bloga. Przyjmujemy ją jako
dzień „100-tnych urodzin” Biblioteki Ministerstwa Wyznań
Religijnych i Oświecenia Publicznego, uważanej za pierwszą
bibliotekę pedagogiczną, której spadkobiercą jest nasza placówka.
Zapraszamy do świętowania.